โคตรแม่งเมื้อคืนนี้กรุไปแดกเหล้าที่ เพกราวน์ ไปฉลองงานวันเกิดนัดอ่ะ ไปตั้งแต่สี่ทุ่ม ไปตอนแรกก้อหนุกๆไม่เมาพอผ่านไปสักจะห้าทุ่มครึ่งก้อเริ่มเมาแร้วหลังจากนั้นพูดตามตรงว่าจำไรไม่ได้เรยยย                                                                                                                                                                                                                            แต่เพื่อนเราให้ฟังว่าเมามากลงไปนั่งคุยสับที่ถนน แล้วก้อนั่งโวยวายที่หน้าโอทู มันชั่งเป็นสีสันของชีวิตมากๆๆ มันเป็นความรู้สึกที่ดีมากมายยย  เหอะๆๆ แล้วงานวันเกิดกรุจะไปไหนดีว่ะ ไม่มีเงินๆๆๆ

 

 

 

 

วันนี้ตื่นขึ้นมาครั้งแรกนึกถึงหน้าแม่เรยยม่ายรู้เหมือนกานว่ามีเรื่องอะไร  หน้าแม่วิ่งผ่านหน้าเราไปเรยย  มานเหมือนมีเรื่องไรเรยยย  รักแม่ครับ แม่ผมดีที่สุดในโลกกก

                                             เดือนสิงหาคมแระอีกไม่กี่วันก้องานวันเกิดฉานแระ ฉันยังไม่ทำรายให้ตัวเองเรยย มีแต่กินเหล้า                                แล้วก้อโดนวูด่าว่าอย่าไปกินมันไม่ดี จะลองเชื่อวูดู                                                   เพราะคิดว่าวูก้อน่าจะเจ็บกับเรามาเยอะอ่ะ เรามันผิดเองที่มองข้ามคนดีๆๆอย่างวู แต่นะก้อบอกวูไปแล้วว่าตอนนี้ยังไม่พร้อมที่จะเป็นแฟนกันแต่ไม่ใช่ว่าวันที่เราเป็นแฟนกันจะไม่มี                                                                           แต่ตอนนี้เรายังไม่พร้อมอ่ะ เรายังไม่เชื่อจัยตัวเองว่าตัวเองจะรักวูได้ อยากชั่งจัยตัวเองก่อน ส่าห่างกันแล้วไม่ลองโทรไป จะคิดถึงวูเปล่า ผลที่ออกมาคือคิดถึงแต่ยังม่ายได้รักเรยย

                                                                     ขอโทษเจงๆๆที่โกหกออกไปว่ารัก แต่ตอนนี้ยังม่ายได้รักเรยย อยากอยู่แบบเป็นเพื่อนที่ดีกันต่อไป แต่ขอบอกไว้เรยยว่าวูเป็นคนที่สนิทที่สุดคนหนึ่งในด้านของความรัก เราจะไม่มีวันลืมวู คนที่ทำให้เค้าคิดว่าชีวิตฉัน  ยังมีคนที่รักเราเจงง ที่ดีกะเรา แระเป็นห่วงเรามากคนหนึ่ง